lunes, 23 de septiembre de 2024

13 de outubro 2024 ruta Camiño da Ventureira, camiño vello de A Capela a Caaveiro e rio Sexín (Fragas do Eume)





O domingo 13 de outubro faremos a ruta Camiño da Ventureira, camiño vello de A Capela a Caaveiro e rio Sexín (Fragas do Eume). Sobre 13,5  km. duración aproximada da ruta 5 horas e media, dificultade media ao ir pola beira do rio e pola subida ao punto de inicio. Dependendo das circunstacias é posible que visitemos o museo etnográfico de A Capela. Iremos en autobús. É unha ruta para socios/as. Aconsellamos levar algo para comer e cantimplora con auga.

Información da ruta Camiño da Ventureira facilitada por Patrimonio Natural (Xunta de Galicia):

O itinerario discorre emboscado polo máis profundo do canón. Se inicias o roteiro na ponte de Santa Cristina (a ponte que da acceso o mosteiro de Caaveiro), ós 2 km aproximadamente do inicio atópase a Central Eléctrica do Parrote, unha vez pasado o rego da Vaca. Pasado este tramo iníciase o treito máis esixente en canto a pendente, unha vez pasada a Central Eléctrica do Parrote, temos que seguir un camiño asfaltado ata que atopemos unhas travesas de madeira que forman unha escaleira e nos reincorporamos o camiño de terra. Temos que subir máis de un kilómetro ata chegar nova Central do Eume, que atravesaremos ata chegar a unha ponte. O outro extremo desta ponte atopamos a antiga central da Ventureira. Este tramo prolóngase por carretera ata a señalización correspondente que marca o retorno ó sendeiro; unha pista foresta a media ladeira, desde a que se ven unhas boas panorámicas do Mosteiro de Caaveiro entre a densa vexetación das fragas.

Información da ruta Camiño vello e rio Sesín facilitada polo blog “Más rutas y menos rutinas” que nos faremos aproximadamente:

Pasando la iglesia de Santiago de A Capela, que se encuentra al lado del museo etnográfico, y junto a las últimas casas de piedra de sus inmediaciones, comienza el Camiño Vello a Caaveiro. Éste es un camino tradicional y bastante ancho que se usaba en la época medieval para acceder al Monasterio de Caaveiro. Por dicho camino, de inmediato nos internamos en el bosque. Aunque tenemos que cruzar alguna zona colonizada por eucaliptos, la vegetación autóctona va ganando terreno a medida que descendemos por la ladera hacia el río Eume.

Durante la bajada, uno se hace buena idea de las dimensiones de la masa arbórea que puebla las faldas que envuelven el Eume. También de la magnífica ubicación del monasterio de Caaveiro, escondido entre la frondosidad de las fragas.

Tras descender 300 m de desnivel llegamos al puente románico de Caaveiro, sobre el río Sesín. Este molino pertenecía al monasterio de Caaveiro, en el cual los monjes molían el grano.

El camino empedrado nos conduce al monasterio de Caaveiro. Tras dejar atrás el monasterio, continuamos por el Camiño Vello, ahora en subida, entre el bosque de robles y laureles.

Una vez que llegamos a la carretera asfaltada, divisamos de nuevo el monasterio de Caaveiro, dominando el valle del Eume.

Tras caminar apenas unos 200 metros por asfalto, nos desviamos a la izquierda por un estrecho sendero, casi imperceptible. Nos conduce en descenso a la Fervenza da Mazoca, situada junto al bien conservado Muiño de Pedro. En esta época estival la cascada lleva muy poca agua.

En esta otra ocasión visitamos la cascada en época de lluvias y estaba espléndida: Molinos del río Sesín y Fervenza da Mazoca.

Esta senda se acaba aquí, por lo que regresamos por el mismo camino hasta la carretera para recorrer el Parque etnográfico del río Sesín.

El río Sesín nos regala rincones de enorme hermosura, atesorando una armónica combinación de naturaleza y acción humana. Varios molinos restaurados y canales de agua componen un conjunto de aprovechamiento energético, ecológico y tradicional, por parte del hombre. El bosque de ribera, la exuberante vegetación, el verdor que envuelve el río, es lo que nos queda de la naturaleza que hemos sabido respetar.

Ya sólo queda caminar un poco más hasta el coche. En el lugar de O Pazo, junto a la iglesia de Santiago, del siglo XII, finalizamos la ruta.

Información sobre o mosteiro de Caaveiro facilitada polo concello de A Capela: No medio da solitaria e impresionante paisaxe que constitúen as Fragas do Eume, érguese maxestuoso este mosteiro dos Cóengos Regulares de Santo Agostiño denominado Mosteiro de Caaveiro.

A tradición sinala que foi fundado como mosteiro benedictino por San Rosendo no ano 936, aínda que xa existía con anterioridade, e que no 1135 foi refundado por Afonso VII e a súa esposa dona Berenguela. En todo caso, é preciso chegar ó 8 de abril do 1154 para atopar unha referencia fiable, en forma de documento papal. Posiblemente na segunda metade do século XIII pasa ós Cóengos Regulares de Santo Agostiño, perdendo no século XVIII o seu carácter de colexiata, o que precipita o remate da vida monacal a finais do mesmo século. Coa desamortización de Mendizábal, os bens do mosteiro pasan a mans particulares, co que desaparecen rapidamente, incluídas as reliquias de San Rosendo, que foron levadas a Santiago.

A igrexa actual, en todo caso, é románica, de finais do século XII. Consiste nunha pequena nave rectangular cunha ábsida proporcionalmente moi grande, composta dun tramo recto e outro semicircular. A ábsida está precedida dun arco triunfal de medio punto lixeiramente peraltado sobre semicolumnas. Está cuberta cunha bóveda de canón seguida doutra de cascarón (de cuarto de esfera), con seteiras que ó exterior se converten en arcos dobrados de medio punto sobre dous pares de columnas acodilladas.

No exterior resulta impresionante a súa situación sobre un promontorio, cun gran adro de entrada de forma alongada. A imaxe que ofrece o mosteiro está formada por unha escalinata que dá acceso a un arco de entrada sobre o que se levanta a gran torre barroca das campás, do século XVIII, coa ábsida románica da igrexa á dereita. O tamaño da ábsida queda potenciado pola base sobre a que se ergue para salva-lo desnivel, decorada con arcaturas dobres. O seu carácter orixinal románico mantense intacto, cos elementos clásicos como columnas encostadas, fiestras con arquivoltas e cornixa sobre canzorros.

A portada da igrexa está formada por dobre arquivolta de medio punto sobre dous pares de columnas acodilladas, enmarcando un tímpano coa figura do Agnus Dei.

Completan o conxunto os restos de varios edificios dentro do recinto, como a sancristía e as dependencias coñecidas como Casa de Quintás. Tamén se conserva outro edificio, fóra do recinto, situado antes do adro.

sábado, 17 de agosto de 2024

1 de setembro do 2024 faremos a ruta monte Pindo desde Caldebarcos (Carnota)

O domingo 1 de setembro faremos a ruta monte Pindo desde Caldebarcos (Carnota). Sobre 14 km, duración aproximada da ruta 5 horas e media, dificultade media.

 

Iremos en autobús a non ser que se apunte pouca xente, nese caso iremos en coches particulares. É unha ruta para socios/as

 

O autobús non pode agardar pola xente, debedes estar 5 minutos antes da saída nos puntos de encontro. Aconsellamos levar algo para picar e cantimplora con auga.

 

Puntos de encontro para coller camiñantes:

 

Avda da Constitución de Boiro, zona da Casa da Cultura, enfrente a tenda aluzine ás 7 e 45 da mañá.

 

Aparcamento exterior Mercadona de Noia ás 8 e 10.

 

Para inscribirse hai que:

 

- facer un ingreso: 12 € na conta do club ES2520800310553000121101 (Abanca), deixando constancia no ingreso Pindo, o nome da persoa/parella ou grupo inscrita.

 

- mandar un correo electrónico a vintedouspes@gmail.com indicando que é para inscribirse na saída Pindo, nome, apelidos e onde te incorporas,

 

O prazo para inscribirse remata o mércores 28 de agosto ás 23 horas. No caso de que te anotes, o sábado 31 de agosto a partir das 15 horas revisa o noso blog por se hai algún cambio de última hora. Se tes algunha dúbida podes contactar con nos.

 

Información da ruta facilitada polo Club Acivro:

Se trata de una de las rutas más espectaculares de la Costa da Morte, en la cual tendremos la ocasión de ascender a la cumbre del fascinante Monte Pindo, denominada “A Moa”, desde la cual contemplaremos uno de los mejores paisajes de toda la Costa da Morte, divisando desde la playa de Carnota hasta Finisterre.

 

El Monte Pindo es uno de los lugares más relevantes de la Costa da Morte que no se olvidan facilmente. Se trata de un lugar mágico, con numerosas leyendas y mitos, un monte pedregoso y quebrado completamente distinto de los demás, conocido también con el sobrenombre del Olimpo Celta, porque la tradición dice que sus piedras fueron esculpidas por esta cultura.

 

Todo el está formado por una serie de bolos graníticos que configuran curiosas formas pétreas que estimulan la imaginación y que han sido bautizadas con diversos nombres, entre los cuales se halla el famoso "Guerreiro", que guarda el acceso a la cumbre de A Moa.

 

Esta ruta es una de las aproximaciones más fascinantes y atractivas para acceder al Pindo, comenzando en la localidad de Caldebarcos para ir ascendiendo poco a poco hacia el Pindo, al mismo tiempo que contemplamos maravillosas vistas de la playa de Carnota y la de Caldebarcos, donde se encuentra “A Boca do Río”, la desembocadura del río Vadebois en el mar, que forma la laguna y las marismas de Caldebarcos, en un espacio practicamente virgen y poco frecuentado.

 

Iniciamos la ruta desde Caldebarcos por un sendero ascendente, con inmejorables vistas a nuestra espalda de la playa de Carnota, Caldebarcos y A Boca do Río. Al llegar un punto ya vemos la imponente mole de O Pindo.

 

Llegamos a un fantástico mirador desde el cual tenemos fascinantes vistas de toda la franja costera hasta Finisterre. Aquí comienza la auténtica ascensión, por terreno pedregoso y dificultoso.

 

Llegaremos a una pequeña campa donde se halla la estatua natural de O Guerreiro, y continuamos hasta llegar a la cumbre de A Moa, auténticamente espectacular.

 

La vuelta la realizamos por el mismo camino hasta el mirador y desde aquí cogemos una variante que por sendero nos dirigirá hasta la población de Panchés, desde donde por el Camiño dos Costados regresaremos a Caldebarcos.


martes, 13 de agosto de 2024

programa provisional de rutas para os próximos meses

 

O programa provisional de rutas para os próximos meses é o seguinte:

 

1 de setembro monte Pindo desde Caldebarcos

 

29 de setembro andaina de 25 km por Rianxo (Federación Galega de Montañismo)

 

6 de outubro ruta fragas do Eume

 

20 de outubro monte Xiabre desde Carril

 

8 (tarde-noite), 9 e 10 de novembro  “Outono nos Ancares”

 

24 de novembro Val de Vimianzo

 

15 de decembro ruta por Ribeira

 

12 xaneiro fervenzas de Valga.

 

viernes, 2 de agosto de 2024

8, 9 e 10 de novembro 2024 "Outono en Ancares"








O venres 8 de novembro pola tarde desprazarémonos a Piornedo (Ancares), o 9 e o 10 faremos unha ruta cada día para coñecer bosques dos Ancares lucenses no outono e o domingo pola tarde (arredor das 16.30 horas) voltaremos para o Barbanza. So poden ir socios/as. Iremos en coches particulares, senón tes con quen ir podes contactar con nos. Cada coche se organiza para ir e se comparten gastos.

Rutas previstas:
Piornedo - bosque de carballos centenarios, sobre 12 km, dificultade media.
Piornedo – bosque Agulleiro – Mustallar sobre 13 km, dificultade media-alta.
Dependendo das condicións climatolóxicas este plan pode sufrir variacións. Cando se acerquen as datas crearemos un grupo de whasapp para concretar os últimos detalles.
Hai que levar auga e algo para comer en cada ruta. Estaremos aloxados no hotel Piornedo.


miércoles, 31 de julio de 2024

fotos e rutas de Parque Natural de Redes (Asturias) do 25 ao 28 de xullo do 2024

"Non é máis quen máis alto chega, senón aquel que influenciado pola beleza que lle envolve, máis intensamente sinte" Maurice Herzog

25 de xullo Robles centenarios, tabayon de Mongallu, mallada Ablanosa

Ruta circular desde Tarna pasando por:

- Dous robles centenarios (Rebollos) de Llanu'l Toru, Fonte dos Arellales, Tabayón (fervenza) del Mongallu, Ponte Nalón, Ponte do Corral, inicio da mallada Ablanosa.

Fixemos a ruta circular e oficial "Tabayon de Mongallu" e contra o principio saimos da ruta para ir e voltar a ver dous robles centenarios, e contra o final saimos da ruta circular e tiramos ata o principio da mallada Ablanosa.





26 de xullo: Peña l´Vientu desde Brañagallones

En Bezanes collimos un taxi bastante curioso, é un tractor que leva un remolque para transportar pasaxeiros (Taxi al paraiso) que nos levou a Brañagallones, este tramo so o poden facer taxis de montaña autorizados ou vehículos autorizados.


Na mallada de Brañagallones empezamos a andar polo bonitos bosque de Redes en dirección á mallada de Valdebezón, pasando cerca do rio Monasterio, desde aí deixando á esquerda as afiadas crestas da Cuchilla o desnivel vai en aumento, nun lugar chamado La Mayaina xiramos á esquerda, o desnivel é aínda maior e empezamos a ter vistas das camperas de Wamba (León), facemos cume peña l´Vientu (peña del Viento), 2000 metros de altitud onde se o tempo o permite teremos impresionantes vistas cara Wamba, San Isidro y Redes, chegando a verse os Picos de Europa e volvemos polo mismo sitio, chegando ao cume hai que axudarse algo cas mans pero no é dificil. Baixamos cara o collado da Raya l´Acebal, onde hai un antigo refuxio, seguimos baixando á mallada de Mericueira, entramos de novo no extenso bosque de Redes por unha zona distinta ao inicio e chegamos de novo a Brañagallones.  













27 de xullo: circular ao Tiatordos desde Pendones por foz de Palombar e volta por mallada de Piedrafita. 

Ao pico Tiatordos (1951 metros de altitude), tamén coñecido como a montaña perfecta, pode accederse desde o Parque Natural de Redes, a ruta oficial (PR) parte de Pendones (Caso) ou tamén desde o Parque Natural de Ponga, a ruta oficial (PR) parte de Taranes. O Tiatordos é unha das montañas máis emblemáticas destos dous parques.

Esta ruta circular vai por camiños permitidos na normativa do Parque Natural empeza en Pedones, subimos pola foz de Palombar chegamos ao collado do Tiatordos, facemos ida e volta ao cume polo camiño máis sinxelo, está moi pisado e hai marcas de PR, volvemos por mallada de Piedrafita.

Atoparás bonitos faiedos, fresnos, unha foz de ensueño (Palombar), unha mallada con construccións sen reformar (Piedrafita) y unhas vistas espectaculares.
Dificultad media-alta polo esforzo físico, técnicamente non é dficil se o terreo está seco pero hai que ir con coidado pola foz de Palombar e cando nos diriximos ao cume nun par de sitios hai que axudarse das mans pero non é dificil.

Neste enlace podes ver o mar de nubes que vimos desde o cume do Tiatordos https://drive.google.com/file/d/16-MGhuCZLZq6tdlY0HHQu6OXcy7cpoes/view?usp=drivesdk









28 de xullo: Caleao - Desfiladeiro dos Arrudos.
O desfiladeiro dos Arrudos é un dos grandes canones fluviais de Asturias.
A ruta de Caleao - Desfiladeiro dos Arrudos e volta a Caleao pasa por:
- Ponte Corones (1.2 km)
- Ponte Agualmayo (1.7 km)
- Ponte Los Campos (2.0 km)
- Ponte de la Fuminosa (2.9 km)
- Fonte Manuela Antonio (3.6 km)
- Ponte la Calabaza de Abajo (4.1 km)
- Ponte da Calabaza de Arriba (4.4 km)
- Acabando o desfiladeiro dos Arrudos chegamos a un mirador natural desde o que se ve unhas bonitas vistas de bosques e cumes e dimos volta.
Dificultade media, a complicación é porque hai zonas con pedras molladas, onde se non se vai con coidado é fácil esvarar.











Estivemos aloxados no hotel La Lastra en habitacións e apartamentos (Campo de Caso).
Tamén fixemos duas visitas guiadas:
Centro de Interpretación de Redes


Museo da madeira e da madreña en Veneros

Tamén tivemos actuacións de música tradicional galega



As rutas en Wikiloc:

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/robles-centenarios-tabayon-del-mongallu-e-inicio-majada-ablanosa-desde-tarna-parque-natural-de-rede-178592752

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/pena-viento-parque-natural-de-redes-178714260

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/tiatordos-parque-natural-de-redes-178851422

https://es.wikiloc.com/rutas-senderismo/caleao-desfiladero-de-los-arrudos-parque-natural-de-redes-178950520